أعينى جودا بدمع درر * على طيّب الخيم و المعتصر على شيبة الحمد ذى المكرمات * و ذى المجد و العزّ و الفخر « اى چشمهايم اشك بباريد بر آن‌كس كه از اصل و نسب و خانواده‌اى بزرگ بود در عصر خويش بر آن پيرمردى كه داراى مكرمات است و داراى مجد و عزّت و فخر . » و عاتكه اين بيت را در رثاى پدرش سروده : أعينيى جودا بدمع درر * بدمعكما بعد نوم النيام ( الأبيات ) « اى چشمهايم پس از خوابيدن چشمها بباريد از آن درّهاى گرانبها . » و ام حكيم اين ابيات را در رثاى پدرش سروده : ألا يا عين جودى و استهلّى * و بكّى ذى الندى و المكرمات ألا يا عين ويحك اسعفينى * بدمع من دموع هاطلات و بكّى خير من ركب المطايا * أباك الخير تيّار الفرات وصولا للقرابة هبرزيا * و غيثا فى السنين الممحلات « اى اشكها از چشم درآييد و بر آن مرد سخاوتمند و داراى مكرمت بگرييد . الا اى چشم واى بر تو مرا همراهى كن و اشكهاى بسيارى را فرو ريز . و گريه كن بر بهترين روزگار پدر مهربانت ، جنگجوى فرات . و براى رسيدن به نزديكى آن شجاع و ابرى پرباران در سالهاى خشكسالى » . اميمة در رثاى پدرش مىگويد : ألا هلك الراعى العشيرة ذو الفقد * و ساقى الحجيج و المحامى عند المجد و من يؤلف الضيف الغريب بيوته * إذا ما سماء الناس تبخل بالرعد